top of page

Κάμψη Πέους / Νόσος Peyronie ​

enfermedad-peyronie.png

Η Νόσος Peyronie ή ινώδης σκλήρυνση του πέους, είναι μία καλοήθης πάθηση του πέους που χαρακτηρίζεται από το σχηματισμό ινώδους πλάκας στο λευκό χιτώνα, με αποτέλεσμα την παραμόρφωση του πέους όταν είναι σε στύση (γωνίωση προς τα πάνω ή προς τα κάτω), λόγω της απώλειας ελαστικότητας στο συγκεκριμένο σημείο. Εμφανίζεται συχνότερα σε άνδρες μέσης ηλικίας (55-65 ετών).

Συμπτώματα

Ψηλαφητή σκληρία στην επιφάνεια του πέους,  κάμψη του πέους, πόνος στη διάρκεια της στύσης, σμίκρυνση του πέους κατά 1-2 εκατοστά και συχνά στυτική δυσλειτουργία (25-55%).

Η αιτιολογία της πάθησης δεν είναι απόλυτα γνωστή, αλλά ενοχοποιούνται διάφοροι παράγοντες όπως μικροτραυματισμοί του πέους κατά τη σεξουαλική επαφή, η γήρανση του άνδρα αυξάνει τον κίνδυνο, καθώς υπάρχει επιβάρυνση της αιμάτωσης αλλά και ελάττωση της ελαστικότητας των ιστών του σώματος, με αποτέλεσμα να αυξάνονται οι πιθανότητες τραυματισμού ενώ ταυτόχρονα καθυστερεί σημαντικά η επούλωση. Η νόσος έχει συσχετισθει και με άλλες καλοηθεις παθήσεις όπως  η νόσος του Dupuytren (παρόμοια κατάσταση στην παλάμη), η τυμπανοσκλήρυνση, ο σακχαρώδης διαβήτης, φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου, η ουρική αρθρίτιδα, η νόσος του Paget καθώς και με ιατρικούς χειρισμούς στην ουρήθρα.

Peyronies-schematic.jpg

Διάγνωση
Η διάγνωση της νόσου στηρίζεται στη λήψη ιστορικού, στην κλινική εξέταση και ολοκληρώνεται με τον απεικονιστικό έλεγχο ο οποίος περιλαμβάνει υπερηχογράφημα πέους και triplex για πρόκληση στύσης και έλεγχο της στυτικής λειτουργίας.


Θεραπεία
Η θεραπεία της νόσου απαιτεί εξειδικευμένη αντιμετώπιση για τον κάθε άνδρα ξεχωριστά. Υπάρχουν συντηρητικές και χειρουργικές θεραπείες. Η συντηρητική θεραπεία με φάρμακα, κυρίως σκευάσματα βιταμίνης Ε, θα πρέπει να γίνεται έγκαιρα και σε χρονικό διάστημα περίπου 6 μηνών από την εμφάνιση της πλάκας. Χρησιμοποιούνται επίσης ενέσεις στη περιοχή της βλάβης (στεροειδή αντιφλεγμονώδη). Η συντηρητική θεραπεία θα πρέπει να εφαρμόζεται κατά τους πρώτους μήνες από την εμφάνιση της νόσου.


Η χειρουργική θεραπεία περιλαμβάνει μία σειρά τεχνικών αποκατάστασης της βλάβης όπως πτύχωση, διατομή της πλάκας και τοποθέτηση μοσχεύματος και τέλος σε μεγάλου βαθμού κάμψη του πέους και εγκατεστημένης στυτικής δυσλειτουργίας η τοποθέτηση πεϊκής πρόθεσης.

  • Ουρητηροσκόπηση και ενδοσωματική λιθοτριψία:

Χρησιμοποιείται για λίθους που βρίσκονται στον ουρητήρα. Το ουρητηροσκόπιο μέσω της ουρήθρας και της κύστης εισέρχεται στον ουρητήρα μέχρι τον λίθο, όπου με τη χρήση ίνας laser σπάει το λίθο, στη συνέχεια με ειδικό εργαλείο (basket) αφαιρούνται τα λιθιασικά θραύσματά. Σε περιπτώσεις μεγάλων λίθων μετά το τέλος της επέμβασης τοποθετείται ενδοουρητηρικός αυτοσυγκρατούμενος καθετήρας (pig-, tail), ο οποίος διασφαλίζει τη βατότητα του ουρητήρα βοηθώντας στην αποβολή των λιθιασικών συγκριμάτων. Το pig tail αφαιρείται με μια απλή κυστεοσκόπηση και τοπική αναισθησία, μετά από περίπου 30 ημέρες. Για τους λίθους του νεφρού  χρησιμοποιείται το εύκαμπτο ουρητηροσκόπιο, το οποίο είναι πιο λεπτό, παρέχει μεγαλύτερη δυνατότητα χειρισμών, για αυτό ενδείκνυται και για τους λίθους των καλύκων του νεφρού, ιδίως αυτών του κάτω πόλου, οι οποίοι είναι  δύσκολα προσβάσιμοι.

lithiasi-6.png

Εύκαμπτο ουρητηροσκόπιο

lithiasi-7.png

Καλάθι σύλληψης λίθων

bottom of page